Honderden jaren oud was het monumentale woonhuis al. Hier een serre of veranda bij creëren, was dus zeker geen sinecure. Dankzij een zo transparant mogelijk contrast blijft het zicht op de hoofdstructuur echter intact. De woning is niet enkel landelijk gelegen - ergens in een groene zone in het Zuid-Hollandse Oud Beijerland - maar ze draagt ook al een geschiedenis van verschillende generaties met zich mee. Die elementen legden enkele beperkingen op voor de verwezenlijking van een veranda. “Niet alles mag zomaar bij dit type gebouwen”, doet ontwerper Niek Roos het verhaal. “We hebben de constructie dan ook zo transparant mogelijk gehouden, zodat de schoonheid van het woonhuis onaangetast bleef. Dat is ook wat de bewoners zelf wilden: een zo strak en eenvoudig mogelijk lijnenspel. Om die reden zijn er evenmin dakramen of ventilatieroosters aanwezig, want die zouden het geheel onderbreken. Voor de verluchting doen de eigenaars beroep op de deuren of op ramen in de woning zelf.” Om het strakke lijnenspel nog meer tot zijn recht te laten komen, kozen de bewoners voor extra veel vloerverwarming zonder bijverwarming. De metalen spanten zijn zo slank mogelijk gehouden zodat die nauwelijks opvallen tussen het hout van de constructie en zodat de ruimtelijkheid en hoogtewerking optimaal overkomen. Ook naar buiten toe blijven de strakke lijnen overeind. “De cementtegels op de vloer binnen en op het terras kennen weliswaar een onderbreking omwille van isolatieredenen, maar optisch vormen ze één geheel”, licht Niek toe. “Binnen en buiten lopen zo moeiteloos in elkaar over.
Honderden jaren oud was het monumentale woonhuis al. Hier een serre of veranda bij creëren, was dus zeker geen sinecure. Dankzij een zo transparant mogelijk contrast blijft het zicht op de hoofdstructuur echter intact. De woning is niet enkel landelijk gelegen - ergens in een groene zone in het Zuid-Hollandse Oud Beijerland - maar ze draagt ook al een geschiedenis van verschillende generaties met zich mee. Die elementen legden enkele beperkingen op voor de verwezenlijking van een veranda. “Niet alles mag zomaar bij dit type gebouwen”, doet ontwerper Niek Roos het verhaal. “We hebben de constructie dan ook zo transparant mogelijk gehouden, zodat de schoonheid van het woonhuis onaangetast bleef. Dat is ook wat de bewoners zelf wilden: een zo strak en eenvoudig mogelijk lijnenspel. Om die reden zijn er evenmin dakramen of ventilatieroosters aanwezig, want die zouden het geheel onderbreken. Voor de verluchting doen de eigenaars beroep op de deuren of op ramen in de woning zelf.” Om het strakke lijnenspel nog meer tot zijn recht te laten komen, kozen de bewoners voor extra veel vloerverwarming zonder bijverwarming. De metalen spanten zijn zo slank mogelijk gehouden zodat die nauwelijks opvallen tussen het hout van de constructie en zodat de ruimtelijkheid en hoogtewerking optimaal overkomen. Ook naar buiten toe blijven de strakke lijnen overeind. “De cementtegels op de vloer binnen en op het terras kennen weliswaar een onderbreking omwille van isolatieredenen, maar optisch vormen ze één geheel”, licht Niek toe. “Binnen en buiten lopen zo moeiteloos in elkaar over.